Szczegóły systemu inwestycyjnego Warrena Buffeta

Największy na świecie inwestor posługuje się metodami stosowanymi przez Bena Grahama. Kluczowe jest znalezienie spółki o relatywnie wysokiej wartości wewnętrznej wobec wyceny rynkowej. Odbywa się to poprzez szukanie spółek o najniższych wskaźnikach C/Z (cena rynkowa do zysku netto) oraz C/WK (cena rynkowa do wartości księgowej). Nie kieruje się obecną wyceną akcji, najważniejsze dla niego jest to czy spółka będzie w długim okresie generować zyski, nawet w ciężkich latach dla gospodarki. 

Kolejnym bardzo ważnym wskaźnikiem dla Warrena Buffeta jest wskaźnik ROE, który pokazuje rentowność kapitału. Wskaźnik ten jest analizowany w okresie 5-10 lat na tle wyników branży. Ma to pokazać czy spółka jest w długim okresie generować coraz większe zyski.  
Dla Warrena Buffeta bardzo ważna jest również analiza zadłużenia spółki mierzona wskaźnikiem należności/kapitał własny. Preferowane są przez niego spółki o niskim poziomie zadłużenia, ponieważ wysoki poziom zadłużenia może mieć negatywny wpływ na wynik finansowy generując duże koszty finansowe.  
   

Następnym krokiem w analizie spółki jest ocena jej zyskowności, (iloraz zysku netto i przychodów ze sprzedaży). Wskaźnik ten należy analizować w okresie, co najmniej pięcioletnim, wyraźny wzrost tego wskaźnika w długim okresie bardzo dobrze świadczy o spółce, która dobrze sobie radzi w branży i rokuje dalsze poprawianie wyników. 
   

W swojej analizie największy inwestor interesuje się tylko spółkami, które w obrocie publicznym są, co najmniej 10 lat. Jest to przyczyną, tego, że nie ma w swoim portfelu wielu spółek nowych technologii, które debiutowały stosunkowo niedawno. Może się to wydawać wadą jego portfela, jednak można na to patrzeć, jako na roztropność, bo dopiero po długim okresie czasu można rzetelnie ocenić możliwości spółki. Można zacytować go zacytować „dla inwestora obraz we wstecznym lusterku jest więcej wart, niż spojrzenie przez przednią szybę".
   

Dla Warrena Buffeta w ocenie fundamentów spółki bardzo istotne jest uzależnienie od rynku surowców. W jego filozofii przedsiębiorstwo powinno generować zyski w długim okresie bez względu na koniunkturę na rynku surowców. 
   

W sześciostopniowej analizie fundamentalnej Warrena Buffeta najistotniejszy, a za razem najtrudniejszy do oszacowania jest ostatni wymóg wobec spółki, czyli dwudziestopięcioprocentowe dyskonto wartości wewnętrznej wobec wyceny rynkowej.   Jest to metoda zbliżona do analizy porównawczej DCF. Tutaj się mieści właśnie kluczowa umiejętność Warrena Buffeta, w oszacowaniu wartości wewnętrznej. Cytując największego inwestora jego metoda polega na obliczeniu wartości wewnętrznej spółki i zdyskontowanie kwoty pieniędzy, którą firma zarobi w przyszłości .
   

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że taka strategia nie jest wyszukana, jednak okazała się skuteczna w wypracowaniu ponad 40 miliardów dolarów majątku. W chwilach życia tego inwestora nie brakowało jednak trudniejszych momentów. Podczas słynnej „bańki internetowej” w latach 1999-2000 jego majątek stopniał aż o połowę. Stracił wtedy wielu klientów, jednak po upadku tej spekulacji okazało się, że to on miał rację i wróciło zainteresowanie dla spółek o „normalnym” profilu działalności .           
   

Zaskoczeniem okazało się jak oświadczył, że 80% majątku przekaże po śmierci, fundacji Billa i Mellindy Gates, a resztę fundacji założonej przez nieżyjącą żonę Susan.

pitagoras

O Autorze
Artykuły